Σοβαρευτείτε, κύριοι...

Του Αλέξη Παπαχελά

Θεωρώ τον εαυτό μου μάλλον ψύχραιμο άνθρωπο. Τελευταία όμως υπάρχουν στιγμές που χάνω εντελώς και την ψυχραιμία και την υπομονή μου με τους πολιτικούς. Θέλω να πιάσω μερικούς εξ αυτών «από τον γιακά», να τους ταρακουνήσω... ευγενικά και να τους βγάλω μια βόλτα έξω από τα κομματικά ή υπουργικά γραφεία τους, μπας και αναπνεύσουν λίγο φρέσκο αέρα και «καθαρίσει» το μυαλό τους. Καταλαβαίνω την κούραση, την αυταπάρνηση που απαιτούν οι στιγμές, την αίσθηση πως κάνουν πολλά χωρίς όφελος και σχεδόν τζάμπα... Δεν μπορώ όμως να εξηγήσω το πώς παίρνουν μερικές αποφάσεις, χωρίς να καταλαβαίνουν την οργή που προκαλούν. Παράδειγμα πρώτο, ο διορισμός του κ. Παπουτσή ως εκπροσώπου της χώρας μας στην Παγκόσμια Τράπεζα. Δεν έχω τίποτα προσωπικό με τον βετεράνο του ΠΑΣΟΚ, αλλά έλεος! Ενας νέος, μορφωμένος άνθρωπος που ψάχνει σήμερα δουλειά όχι απλά θα εξοργισθεί, αλλά θα τα κάνει όλα λίμπα στο άκουσμα της είδησης. Αυτός ο νέος και η οικογένειά του νιώθουν ότι σε αυτό τον τόπο οι καλές δουλειές είναι λάφυρα για κόμματα και συμφέροντα. Γιατί το ελληνικό κράτος δεν έκανε ένα διαγωνισμό να δει ποιος πραγματικά άξιζε γι’ αυτήν τη θέση; Γιατί έδωσε για μια ακόμη φορά το μήνυμα στα νέα ταλαντούχα παιδιά μας πως είτε πρέπει να πάρουν τον δρόμο της άλογης βίας είτε να ξενιτευτούν; Κανείς αρμόδιος δεν σκέφθηκε τις αντιδράσεις που θα προκαλούσε η απόφαση; Ε, λοιπόν, αυτό κάτι λέει για όλους τους συναρμόδιους πολιτικούς: ζουν σε ένα προστατευμένο περιβάλλον και αναπνέουν τον ίδιο «άρρωστο» αέρα. Αλλη εξήγηση δεν υπάρχει. Παράδειγμα δεύτερο, οι αποδείξεις. Καταργούνται, δεν καταργούνται, ξανακαταργούνται και εν τω μεταξύ περιμένουμε διευκρινίσεις. Σοβαρευτείτε κύριοι, σοβαρευτείτε γιατί ο κόσμος θα ξεσηκωθεί από τέτοια «μικρά», στο δικό σας μυαλό, πράγματα. Ο πολίτης ψάχνει να βρει μια σχέση εμπιστοσύνης με το κράτος και τους πολιτικούς. Οταν αυτοί δείχνουν ότι δεν ξέρουν τι κάνουν, όταν αλλάζουν γνώμη κάθε δύο ώρες και τα κάνουν όλα στο πόδι, η μόνη διέξοδος είναι ο θυμός, ο μεγάλος θυμός. Ο τόπος καίγεται, ο πρωθυπουργός τα παίζει όλα για όλα και κάποιοι αρμόδιοι πυροβολούν εαυτούς στο πόδι άνευ λόγου και αιτίας. Προβληματίσθηκα προς στιγμήν μήπως η περιστασιακή απώλεια ψυχραιμίας από την πλευρά μου οφείλεται στην ανάγκη διακοπών ύστερα από έναν, ακόμη, κουραστικό χειμώνα. Ομως όχι. Είμαι βέβαιος, το ξέρω καλά πως δεν πρόκειται περί αυτού. Απλά δεν αντέχεται η ιδέα πως ο τόπος και ο λαός αυτός έχουν περάσει τόσα και τόσα, αλλά το πολιτικό σύστημα συνεχίζει το χαβά του. 

Πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Αναρτήθηκε από: ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ, στις , Σχόλια για το άρθρο

Η διεθνής συγκυρία και το ελληνικό «ατύχημα»

Του Αλέξη Παπαχελά

Μπορεί εμείς να ασχολούμαστε με το περίφημο success story, οι εταίροι μας όμως ασχολούνται περισσότερο με το stability story, το αν δηλαδή η Ελλάδα είναι σταθεροποιημένη ή όχι. Τους ενδιαφέρει για πολλούς λόγους. Η Πορτογαλία βρίσκεται στα πρόθυρα μεγάλης πολιτικής κρίσης και η Ιταλία αδυνατεί να λύσει τα προβλήματά της. Μια ανεξέλεγκτη κατάρρευση, η κρίση της Ελλάδας, θα περιέπλεκε ένα ήδη σύνθετο παζλ. Υπάρχουν όμως και ευρύτεροι γεωπολιτικοί λόγοι. Οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι βλέπουν το χάος και τους κινδύνους στη Μέση Ανατολή που τους τρομάζει, ιδιαίτερα σε συνδυασμό με ένα πολύ απομονωμένο Ισραήλ. Την Τουρκία την βλέπουν επίσης με διαφορετικό μάτι από ό,τι μερικά χρόνια πριν. Τους ανησυχεί η αστάθεια, αλλά και η αλαζονική συμπεριφορά του κ. Ερντογάν. Ολα αυτά καθιστούν το ελληνικό «ατύχημα» επικίνδυνο. Οχι πως δεν υπάρχουν και αυτοί που έχουν προεξοφλήσει τα χειρότερα σενάρια, με το επιχείρημα ότι «και να πέσουν στον γκρεμό, Ελληνες είναι, θα ξαναβρούν τον δρόμο τους και θα επανέλθουν στη λογική». Η πλειονότητα, πάντως, των ισχυρών διεθνών παραγόντων δεν βλέπει τόσο αψήφιστα το κακό ελληνικό σενάριο. Ποιο είναι το πρόβλημα τώρα; Το ελληνικό πολιτικό σύστημα και η δημόσια διοίκηση δεν μπορούν με τίποτα να πιάσουν τον πήχυ των μεταρρυθμίσεων, ακόμη και όταν αυτός κατεβαίνει... με άνωθεν εντολές. Οι ξένοι ξέρουν, όμως, ότι μπορούν να μας πιέσουν από τώρα έως το τέλος του χρόνου, όταν... κουτσά στραβά η Ελλάδα θα έχει κάτι σαν πρωτογενές πλεόνασμα. Οσο θα νιώθουν ότι θα χάνουν τη δυνατότητα να μας πιέζουν, τόσο θα αυξάνουν την πίεση για άμεσα αποτελέσματα. Και εκεί υπάρχει ο κίνδυνος του ατυχήματος. Αν πιέσουν το φθινόπωρο τη σημερινή κυβέρνηση για περισσότερα από όσα αντέχει, θα προκαλέσουν μόνοι τους το ατύχημα και την κρίση. Να μην ξεχάσουμε πως μέσα σε αυτό το σκηνικό έχουμε και τις «αγορές» να μας χαμογελούν, είτε με τη μορφή μεγάλων funds που θέλουν να επενδύσουν στη φτηνή πια Ελλάδα είτε με τη μορφή δανειστών, που θα ήθελαν να ξανανοίξει η ελληνική αγορά ομολόγων. Ο πρωθυπυοργός βλέπει αυτή την εικόνα και πιστεύει ότι εκείνο που προέχει είναι η διατήρηση της εθνικής ψυχραιμίας. Ελπίζει πως ένα εξαιρετικό καλοκαίρι στον τουρισμό, οι δρόμοι που ίσως ξεκινήσουν άμεσα, η προοπτική του αγωγού ΤΑΡ και κάποια καλά νέα σε επενδύσεις θα δημιουργήσουν μια θετική έκπληξη το φθινόπωρο. Από την άλλη γνωρίζει πως η μεσαία τάξη θα φάει κυριολεκτικά στο κεφάλι μια φορολογική κεραμίδα και πως αν δεν εισπραχθούν αυτοί οι φόροι η δημοσιονομική τρύπα θα είναι δύσκολα διαχειρίσιμη. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αν θα υπάρξει η αίσθηση ενός θετικού σοκ ή μιας βαθύτερης μαυρίλας το φθινόπωρο. Και όλα αυτά, ας μην ξεχνάμε, εν όψει του μεγάλου μπρα ντε φερ που θα ξεκινήσει αμέσως μετά τις γερμανικές εκλογές μεταξύ Βερολίνου, ΔΝΤ, Βρυξελλών κ.α. για την περαιτέρω απομείωση του χρέους και την αλλαγή οικονομικής συνταγής.

Πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Αναρτήθηκε από: ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ, στις , Σχόλια για το άρθρο

Ο Γιώργος Καμίνης και οι άλλοι

Του Αλέξη Παπαχελά

Ο Γιώργος Καμίνης είναι μια ενδιαφέρουσα περίπτωση μη επαγγελματία πολιτικού. Κέρδισε τη δημαρχία των Αθηνών, αν και εντελώς άγνωστος, χωρίς να υποσχεθεί πολλά. Ολοι οι κομματικοί ειδήμονες είχαν προεξοφλήσει τη συντριβή του, ίσως επειδή ήταν εκτός της δικής τους πιάτσας. Βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα... δύσκολο δημοτικό συμβούλιο και μια μάλλον ανεπαρκή παράταξη-κληρονομιά κομματικών επιλογών. Το πάλεψε όμως και έχει κάνει σοβαρή και αθόρυβη δουλειά. Προφανώς και η Αθήνα δεν έγινε αίφνης Στοκχόλμη. Βλέπει, ωστόσο, ο καθένας τη διαφορά, από την καθαριότητα στους δρόμους έως το νοικοκύρεμα των οικονομικών του Δήμου. Δεν είναι εύκολη υπόθεση ο Δήμος Αθηναίων, γιατί το αφεντικό του έχει να κάνει με ό,τι πιο σκληρό από πλευράς «νύχτας», συντεχνιών και μικροδιαπλοκής. Ακούω τελευταία διάφορα ονόματα πολιτικών-τηλεστάρ που θέλουν να διεκδικήσουν τη δημαρχία. Θα είναι τραγωδία αν μετά απ’ όσα έχουμε περάσει καταλήξουμε πάλι σε κάποιον που βλέπει την Αθήνα ως βήμα για κάτι άλλο. Εχουμε κουραστεί από δημοφιλείς πολιτικούς που δεν αφήνουν τίποτα πίσω τους. Υπάρχει, βεβαίως, το επιχείρημα κάποιων πως αν κατέβουν πολλοί υποψήφιοι ενδέχεται στον δεύτερο γύρο να εκλεγεί ο υποψήφιος της Χρυσής Αυγής. Οι γνωρίζοντες την πολιτική γεωγραφία της Αθήνας το θεωρούν μάλλον απίθανο. Αλλά τα υπόλοιπα κόμματα θα μπορούσαν να συνεννοηθούν, στο όνομα της προστασίας της Δημοκρατίας, ώστε να αποτρέψουν κάτι τέτοιο στηρίζοντας από κοινού έναν υποψήφιο στον δεύτερο γύρο, ανεξαρτήτως κόμματος. Τα κομματικά επιτελεία θα κάνουν τους υπολογισμούς τους και θα ακούσουν, ως συνήθως, τον μικρόκοσμό τους πριν επιλέξουν τους υποψηφίους τους. Η κοινωνία της Αθήνας έκανε μια φορά τη διαφορά, επιλέγοντας ένα αουτσάιντερ για δήμαρχο. Ας ελπίσουμε πως τα κόμματα θα την ακούσουν πριν πάρουν τις αποφάσεις τους. Και βεβαίως ο κ. Καμίνης, που έχει δείξει τσαγανό αλλά όχι και ικανότητα επικοινωνίας, έχει την υποχρέωση να «μιλήσει» με τον κόσμο εξηγώντας τι έχει κάνει, πού έχει αποτύχει και γιατί.

Πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Αναρτήθηκε από: ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ, στις , Σχόλια για το άρθρο

Archive