Ο ελληναράς και το πακέτο

Του Αλέξη Παπαχελά

Οδηγώντας τις προάλλες σε έναν εθνικό δρόμο αλλά και σε μια πανέμορφη τουριστική περιοχή της πατρίδας μας εντυπωσιάσθηκα από τα ατέλειωτα πεταμένα σκουπίδια. Σε κάθε στάση στάθμευσης στον αυτοκινητόδρομο αντίκρυζες μπουκάλια, χαρτιά, πακέτα τσιγάρων. Υστερα από κάθε σταθμό διοδίων το ίδιο. Σε απομακρυσμένα ρέματα σόκαραν τα σκουριασμένα ψυγεία και τα μπάζα. Και μετά αναρωτιέσαι, τι να φταίει για όλα αυτά. Να φταίνε άραγε οι «βρωμοξένοι» που μας χάλασαν τη χώρα; Να φταίει το κράτος που δεν μαζεύει αυτά που εμείς πετάμε; ΄Η μήπως είναι έργο κάποιας ξένης δύναμης για να δυσφημήσει τον λαό μας και να διώξει τους τουρίστες; Μπα, φοβάμαι πως αυτή η απολίτιστη συμπεριφορά είναι δικό μας έργο και αποκλειστικό δημιούργημα. Και για να είμαστε απολύτως ειλικρινείς με τους εαυτούς μας δεν υπάρχει ουδεμία δικαιολογία για τον τρόπο με τον οποίο προσβάλουμε και καταστρέφουμε τη μοναδική μας κληρονομιά. Είμαι, άλλωστε, σίγουρος πως ο ίδιος τύπος νεοέλληνα, ή μάλλον ελληναρά, που πετάει το άδειο πακέτο τσιγάρων από το παράθυρο του αυτοκινήτου του αυτοσυγχαίρεται λίγο μετά για το «πόσο μαγική είναι η χώρα» και πως «τη ζηλεύουν όλοι»… Βελτιωνόμαστε, δεν λέω. Τα νέα παιδιά ξέρουν τι θα πει ανακύκλωση και σέβονται το περιβάλλον. Η πρόσφατη εμπειρία έχει δείξει επίσης πως ο Ελληνας σέβεται τους κανόνες και τους νόμους εκεί που εφαρμόζονται. Είναι εντυπωσιακό το πώς, για παράδειγμα, σέβεται ακόμη το μετρό και το κρατάει καθαρό ή το πώς δεν διανοείται καν να καπνίσει στο αεροδρόμιο της Αθήνας. Εχουμε όμως ακόμη μέσα μας τον ελληναρά, που θέλει να ασελγεί ποικιλοτρόπως πάνω στην πατρίδα του και να το παίζει πατριώτης. Εχει φτιάξει ένα μύθο στο μυαλό του και δικαιολογεί κάθε παρανομία και χυδαιότητα στο όνομα μιας άναρχης δήθεν ανεξαρτησίας. Το χειρότερο, όμως, είδος είναι αυτό του ελληναρά-πολιτικού που μας έφτασε έως εδώ. Πρόκειται για τους τύπους οι οποίοι χάιδευαν τα χειρότερα ένστικτα του κλασικού ελληναρά και δικαιολογούσαν κάθε συμπεριφορά του. Αν έβλεπαν κάποιον να ρίχνει μπάζα στο ρέμα έλεγαν «έλα μωρέ άσε τον ανθρωπάκο να κάνει τη δουλειά του, έτσι είναι οι Ελληνες». Επρόκειτο για τον τέλειο συμβιβασμό. Ο ηγέτης δεν χρειαζόταν να γίνει δυσάρεστος και να επιβάλει τον νόμο ή να πείσει για κάποιο όραμα και ο ελληναράς-ψηφοφόρος μπορούσε να συνεχίσει χωρίς συνέπειες τις αγαπημένες του συνήθειες.

Πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Αναρτήθηκε από: ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ, στις , Σχόλια για το άρθρο

Ερωτήματα προς τρεις πρώην πρωθυπουργούς

Του Αλέξη Παπαχελά

Πολλά γράφονται και ακόμη περισσότερα ακούγονται για τρεις πρώην πρωθυπουργούς που έχουν διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στην πορεία της χώρας προς τη χρεοκοπία. Ο ελληνικός λαός είναι εκείνος που θα αποφασίσει αν για κάποιον λόγο θα επιφυλάξει και πάλι ρόλο σε κάποιον εκ των τριών. Και ο ιστορικός του μέλλοντος είναι εκείνος που θα τους απονείμει το πρέπον μερίδιο ευθύνης για τη σημερινή καταστροφή. Το σίγουρο είναι πως οι κ. Σημίτης, Καραμανλής και Παπανδρέου έχουν χειρισθεί την περίοδο μετά την πρωθυπουργία τους με πολύ διαφορετικό τρόπο. Ο κ. Σημίτης προειδοποίησε εγκαίρως από το βήμα της Βουλής για την επικείμενη χρεοκοπία και προσφυγή στο ΔΝΤ όταν κανείς δεν μιλούσε ή δεν ήθελε να ακούσει για την πραγματικότητα. Οι παρεμβάσεις του είναι πάντοτε καίριες χωρίς ωστόσο να πηγαίνουν ένα βήμα παραπέρα, να προτείνουν δηλαδή συγκεκριμένο σχέδιο για την έξοδο από την κρίση. Το κυριότερο, όμως, είναι πως ο κ. Σημίτης δεν έχει ποτέ κάνει αυτοκριτική για την περίοδο της διακυβέρνησής του, για την τεράστια φούσκα του χρηματιστηρίου και ιδιαίτερα για το μείζον ζήτημα της διαφθοράς. Πρέπει κάποτε να μιλήσει γι’ αυτήν την «ταμπακιέρα», γιατί ειδικά μετά τις αποκαλύψεις για τα σκάνδαλα των εξοπλισμών η κοινωνία θέλει να λάβει απαντήσεις. Και προφανώς δεν αρκεί η περίφημη φράση της εποχής «η ανάπτυξη θέλει τη διαπλοκή της» ούτε η δικαιολογία πως κανείς δεν πήγε εγκαίρως στον εισαγγελέα... Ο κ. Καραμανλής έχει επιλέξει τη σιωπή, αν και υπάρχουν «κύκλοι» που εμφανίζονται να τον εκφράζουν κατά καιρούς. Υπάρχουν πολλά αναπάντητα όσο και κρίσιμα ερωτήματα για επιλογές προσώπων, για την αδυναμία επιβολής του σε κρίσιμες στιγμές, για την άρνηση έγκαιρης αντιμετώπισης του επικείμενου δημοσιονομικού εκτροχιασμού. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει απαντήσει στο γιατί δεν πήρε σκληρά μέτρα το φθινόπωρο του 2008, όταν πλέον ήξερε πού πήγαινε το καράβι, και γιατί συνέχισε να ξοδεύει έως το φθινόπωρο του 2009, παρά τις προειδοποιήσεις Ελλήνων και ξένων. Η σιωπή δεν ταιριάζει στον θεσμικό ρόλο ενός πρώην πρωθυπουργού που ήξερε καλά τα θέματα και είχε άποψη γι’ αυτά. Η διόγκωση του δημόσιου μισθολογίου, η απώλεια ελέγχου στον κρίσιμο τομέα του νόμου και της τάξης και η μη λήψη έγκαιρων μέτρων αναμένουν απαντήσεις. Οσο για τον κ. Παπανδρέου έχει χειρισθεί την περίοδο μετά την πρωθυπουργία του με ανεπάρκεια. Δεν είναι ούτε έξω μόνο ούτε εδώ πραγματικά για να υπερασπισθεί ό,τι πιστεύει ότι μπορεί να υπερασπισθεί. Ο κ. Παπανδρέου μάς οφείλει απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα. Γιατί δεν προσέφερε συνδρομή στον κ. Καραμανλή για την αντιμετώπιση του χρέους την άνοιξη του 2009, παρότι του ζητήθηκε; Γιατί δεν πιάστηκε από την ομιλία του προκατόχου του στη ΔΕΘ ώστε να προσαρμόσει την πολιτική του πολύ νωρίτερα αντί να επιμείνει σε εκείνο το καταραμένο «λεφτά υπάρχουν»; Γιατί δεν προσπάθησε να αποφύγει το ΔΝΤ και το Μνημόνιο υιοθετώντας άμεσα περιοριστικά μέτρα, και από πότε αποφάσισε ότι το ΔΝΤ αποτελούσε μονόδρομο και γιατί; Επιχείρησε να αντικρούσει την κ. Μέρκελ όταν το επέβαλε συμμαχώντας με τον κ. Μπαρόζο και άλλους, ή όχι; Σε όλα τα παραπάνω δικαιούμαστε απαντήσεις. Είναι πολύ εύκολο για τους πρώην ηγέτες μας να αποδώσουν την πτώση τους και την πτώση της χώρας στο βαθύ ΠΑΣΟΚ, σε ξένες αόρατες δυνάμεις ή σε ακατανόμαστα συμφέροντα. Είναι όμως πολύ πιο χρήσιμο εθνικά και γενναίο πολιτικά να κάνουν και την αυτοκριτική τους...

Πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Αναρτήθηκε από: ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ, στις , Σχόλια για το άρθρο

Πάνω σε μια διδαχή του Κωνσταντίνου Καραμανλή

Του Αλέξη Παπαχελά

«Γνωρίζετε από την ιστορίαν, παλαιάν και πρόσφατον, ότι η πολιτική και η οικονομική αστάθεια, και προ παντός τα πάθη τα πολιτικά παρημπόδισαν την πρόοδον του έθνους και πολλάκις υπήρξαν αιτία εθνικών συμφορών». Τα λόγια αυτά του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1961 έχουν και σήμερα τη σημασία τους και βεβαίως την επικαιρότητά τους. Ισως εκείνη την ώρα που τα πολιτικά πάθη είχαν όντως ανάψει να μην μπορούσε κανείς να τα εκτιμήσει. Η συνέχεια του συγκεκριμένου λόγου ήταν όμως προφητική: «Διά να εκτιμήσετε τα αγαθά αυτά θα πρέπει να ενθυμηθείτε την εικόνα την οποίαν παρουσίαζεν η Ελλάς κατά το παρελθόν. Εμφύλιοι πόλεμοι, επαναστάσεις, μεταπολιτεύσεις, στρατιωτικά κινήματα, αλλεπάλληλαι κυβερνητικαί κρίσεις, χρεωκοπίαι και αναπροσαρμογαί, υπήρξαν τα μόνιμα γνωρίσματα της δημοσίας μας ζωής και ενεφάνισαν την Ελλάδα ως πολιτικώς και οικονομικώς αναρχουμένην». Καλό θα ήταν όλοι μας να τα έχουμε αυτά στο μυαλό μας καθώς ανατέλει μια νέα, δύσκολη χρονιά για τον τόπο μας. Δεν μαθαίνουμε Ιστορία δυστυχώς και ξεχνούμε ότι τα τελευταία 40 χρόνια ήταν μια παρένθεση ομαλότητας και ευημερίας μέσα σε μια μακρά πορεία περιπετειών και ανωμαλίας. Το 2014 θα βαδίσουμε πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί. Το παλαιό πολιτικό σύστημα σαρώνεται μαζί με ένα σύστημα εξουσίας που ευθύνεται για τη χρεοκοπία της χώρας. Το καινούργιο δεν φαίνεται ακόμη στον ορίζοντα. Θα έλθει όμως, θα εμφανισθεί γιατί το απαιτούν οι ιστορικές συνθήκες και το καθιστούν εφικτό οι ικανότητες του Ελληνα να ξεπερνά τις μεγάλες κρίσεις. Πρέπει όμως η χώρα να μείνει όρθια. Ο διχασμός, το μίσος, ο ανεξέλεγκτος λαϊκισμός έχουν θεριέψει και κάνουν τη λογική και τη σύνεση να νιώθουν μεγάλη μοναξιά. Ελπίδα μάς δίνει η ωριμότητα και η καρτερικότητα την οποία έχουν δείξει οι Ελληνες που δούλεψαν και δουλεύουν σκληρά, σέβονται τους νόμους και θέλουν την προκοπή του τόπου και των παιδιών τους. Αισθαίνονται οργή τώρα γιατί είναι τα πλέον αδικημένα θύματα της κρίσης. Σε αυτούς όμως στηρίχθηκε πάντοτε η χώρα στις περιόδους αναγέννησης, αυτοί συνιστούν τη ραχοκοκκαλιά της πατρίδας. Αυτοί μας δίνουν ελπίδα ότι το 2014 θα είναι δύσκολο, αλλά δεν θα αναβιώσει εφιάλτες του παρελθόντος.

Πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Αναρτήθηκε από: ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ, στις , Σχόλια για το άρθρο

Αρχείο