Με την κάμερα στο νοσοκομείο...

* της Μαριάννας Κακαουνάκη 

Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά τις πρώτες συναντήσεις που είχαμε με την Διοίκηση του Ιπποκρατείου το περασμένο Οκτώβρη. Οι άνθρωποι ήταν ευγενικοί και πρόθυμοι να μας βοηθήσουν ήταν όμως συγκρατημένοι. Προσπαθούσαν να μην το δείξουν αλλά είμαι σίγουρη πως ένιωθαν ανασφάλεια. Τις επόμενες ημέρες οι υποψίες μου επιβεβαιώθηκαν: «Γιατί διαλέξατε το Ιπποκράτειο;» «κάτι θα έχετε βρει για το νοσοκομείο! Σίγουρα έχετε κάποια καταγγελία». Σε οποίον υπάλληλο και να μιλούσα, είχε και από ένα σενάριο για τον λόγο που είχαμε επιλέξει το συγκεκριμένο νοσοκομείο. Το ότι η επιλογή ήταν τυχαία, αφού τα προβλήματα που θέλαμε να αναδείξουμε είναι προβλήματα του Συστήματος Υγείας γενικότερα, απλά δεν έπειθε.

Ήμασταν τυχεροί όμως γιατί η διοίκηση μας εμπιστεύτηκε και δέχτηκε την πρόταση μας να περάσουμε όσο διάστημα χρειαστεί στο νοσοκομείο με τις κάμερες τις εκπομπής. Η συμφωνία ήταν ότι εμείς έχουμε την άδεια αλλά το εάν θα μας μιλήσουν οι υπάλληλοι ήταν -προφανώς- καθαρά προσωπική απόφαση του καθενός.

Χρειάστηκε πάνω από ένα μήνα συνεχών επισκέψεων χωρίς κάμερες στα γραφεία, στις κλινικές, στις εφημερίες, για να μας μάθουν, να συνηθίσουν την παρουσία μας, να μας εμπιστευθούν και να αρχίσουν σιγα σιγα να μας μιλάνε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Την ημέρα βέβαια που η κάμερα της εκπομπής πέρασε την πύλη του νοσοκομείου όλα άλλαξαν! "Α! Αυτά που είπαμε, τα είπαμε μεταξύ μας! Δεν θέλω να βγω στην τηλεόραση". Κάποιοι δεν άλλαξαν ποτέ γνώμη, κάποιοι άλλοι έκαναν την υπέρβαση και δεχτήκαν να τους “τραβήξουμε” εν ώρα εργασίας. Δεν ήταν απλό. Οι άνθρωποι αυτοί είτε διοικητικοί υπάλληλοι είτε νοσηλευτές ή γιατροί , όλοι τους ανεξαιρέτως έχουν πολύ απαιτητικές δουλειές πιεσμένα ωράρια και σε καμιά περίπτωση δεν ήθελαν να νιώσουν ¨ηθοποιοί”. Προσπαθήσαμε όμως να κάνουμε την παρουσία μας όσο πιο διακριτική γίνεται και μετά από αρκετές ώρες εγγραφής αρχίσαμε να βλέπουμε τους ανθρώπους να λειτουργούν μπροστά στην κάμερα όπως ακριβώς και χωρίς αυτή.

 Το πιο δύσκολο όμως κομμάτι ήταν τα γυρίσματα σε χώρους που βρίσκονταν οι ασθενείς. Οποίος έχει περάσει έστω και λίγες ώρες στο νοσοκομείο είτε ως ασθενής ή συνοδεύοντας κάποιον δικό του, ξέρει πολύ καλά πως το τελευταίο πράγμα που θέλει είναι και μια τηλεοπτική κάμερα να τον τραβάει. Θυμάμαι πως στην εφημερία της 1ης Δεκεμβρίου, ανά 10 λεπτά ενημερώναμε τον κόσμο που συνεχώς έμπαινε στον χώρο υποδοχής για το ποιοι είμαστε, τι κάνουμε και βεβαίως ότι εάν κάποιος δεν ήθελε να τον τραβήξουμε θα έπρεπε να μας το πει. Οι αντιδράσεις τους πολλές και διαφορετικές: Κάποιοι ενοχλήθηκαν, κάποιοι θύμωσαν που ήμασταν εκεί, άλλοι έβλεπαν την κάμερα ως μοναδική και χρυσή ευκαιρία να κάνουν την καταγγελία τους.

Τα γυρίσματα κράτησαν τελικά τρεις εβδομάδες. Γυρίσαμε στο γραφείο με περίπου 40 ώρες υλικό. Μέσα σε μια τηλεοπτική ώρα θα έπρεπε να χωρέσουμε όλα τα προβλήματα, τις αδυναμίες αλλά και τις υπεράνθρωπες προσπάθειες όλου του προσωπικού του Ιπποκρατείου σε ένα πραγματικά δύσκολο έργο που κάποιες στιγμές μοιάζει ακατόρθωτο. Κυρίως όμως έπρεπε να χωρέσουμε την απόγνωση που νιώθουν οι ασθενείς μπαίνοντας σε ένα νοσοκομείο που πολλές φορές δεν είναι σε θέση να τους προσφέρει ούτε καν τα βασικά.

* Η Μαριάννα Κακαουνάκη είναι η δημοσιογράφος που ερεύνησε μαζί με τον Τάσο Τέλλογλου την κατάσταση του Ε.Σ.Υ. περνώντας τέσσερις εβδομάδες προσυνεντεύξεων και έρευνας και τρεις εβδομάδες γυρισμάτων στο Ιπποκράτειο Αθηνών. 

* ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΦΑΚΕΛΩΝ "Τρεις εβδομάδες και μία εφημερία"

* ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΠΟΥ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕ ΣΤΟΝ ΤΑΣΟ ΤΕΛΛΟΓΛΟΥ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΟΒΕΡΔΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΓΥΡΙΣΜΑΤΩΝ ΣΤΟ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Αναρτήθηκε από: Μαριάννα Κακαουνάκη, στις , Σχόλια για το άρθρο

Σχόλιο

  • A. Georgantas
    poli kali douleia, kai kala kanoun kai oi ypoloipoi synerganetes twn fakelwn kai grafoun gia tis empiries tous apo toreportaz
  • takis brikas
    Ka kakaounaki sygxaritiria gia tin ypomoni sas kai gia tin ekpliktiki ekpobi pou mas prosferate! panta tetoia!

Προσθέστε το σχόλιό σας



Αρχείο