Η Αθήνα και η παραλία Φαλήρου

Του Αλέξη Παπαχελά

Η Αθήνα μπορεί και πρέπει να γίνει ξανά τουριστικός προορισμός «της μόδας». Πολλοί την ξέγραψαν και τη θεωρούσαν τουριστικά νεκρή. Δεν είναι όμως έτσι. Είναι απίστευτο το πως -μέσα στην κρίση- η πόλη ξαναγεννιέται σε ορισμένα σημεία, με καινούργιες γειτονιές και στέκια. Η περιοχή ανάμεσα στην Ακρόπολη και το ιστορικό εμπορικό κέντρο έχει αλλάξει θεαματικά τα τελευταία χρόνια και μπορεί να κάνει την πόλη ενδιαφέρουσα. Σκεφθείτε πόσο πιο γοητευτική θα ήταν αν κάποτε υλοποιούσαμε το παλιό σχέδιο του Καραμανλή, έτσι ώστε όλη η αρχαιολογική περιοχή να γινόταν ένας μεγάλος περίπατος. Η Αθήνα έχει, όμως, και το μοναδικό προνόμιο ενός υπέροχου παραλιακού μετώπου, το οποίο κακοποίησαν κάποιοι πριν από μια δεκαετία. Σε πλήρη αντίθεση με τη Βαρκελώνη, το δικό μας μέτωπο γέμισε με τσιμεντένιες, κακόγουστες «τούρτες» και ασήμαντα κτίσματα. Με εξαίρεση τη μαρίνα του Φλοίσβου, η γύρω περιοχή έμεινε αναξιοποίητη και η πόλη έχασε ουσιαστικά τη θέα και την πρόσβαση στη θάλασσα. Ολα έγιναν πρόχειρα και με βιασύνη, χωρίς κανείς να κάτσει να σκεφθεί πώς θα θέλαμε να μοιάζει η πόλη μετά τους Ολυμπιακούς. Παρ’ όλα αυτά, βλέπει κανείς τη δίψα των Αθηναίων για τη θάλασσα, ακόμη και μέσα σε αυτό το ημιτελές, αντιαισθητικό τοπίο. Τώρα βλέπουμε καθημερινά τους γερανούς που προστίθενται στο εργοτάξιο για το έργο του Ιδρύματος Νιάρχου. Πέρα από την αισιοδοξία που σε γεμίζει το γεγονός ότι κάτι μεγάλο και αισθητικά συναρπαστικό επιτέλους γίνεται σε αυτήν την πόλη, σου δημιουργείται η προσδοκία πως αυτό το έργο θα μπορούσε να αλλάξει θεαματικά την πόλη. Τα σχέδια υπάρχουν για να έλθει και να δέσει αυτό το έργο με μια ανάπλαση της παραλίας. Αν αυτό συμβεί, θα μιλάμε για άλλη πόλη που δεν θα έχει τίποτα να ζηλέψει από τη Βαρκελώνη. Ελπίζω ότι το σχέδιο θα προχωρήσει και πως εκείνοι που επιμένουν για τον σταθμό κρουαζιέρας στο Φαληρικό Δέλτα θα εξηγήσουν τι ακριβώς έχουν στο μυαλό τους. Η πόλη, ο σχεδιασμός και η αισθητική της δεν είναι αρμοδιότητα κανενός υφυπουργού ή κάποιου δημοσιοσχετίστα. Ανήκει σε όλους μας και είναι καιρός να το καταλάβουν αυτό όλοι. Η Αθήνα χρειάζεται όραμα, λίγα μεγάλα έργα και αισθητική. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μπορεί να ευθύνεται για την άναρχη ανοικοδόμηση της πόλης, αλλά πρέπει να του αναγνωρίσουμε το γεγονός ότι αξιοποίησε τον Πικιώνη και άλλους για να υπηρετήσουν ένα όραμα μιας τουριστικής Αθήνας, που ήταν μπροστά για την εποχή της. Μπορούμε να το ξανακάνουμε. Η πόλη έχει ζωντανά κύτταρα και αρνείται να πεθάνει. Αν γίνουν 2-3 μεγάλα πράγματα ταυτόχρονα, η θρυλική ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων, το έργο του Πιάνο και η ανάπλαση της παραλίας του Φαλήρου, θα μιλάμε για άλλη Αθήνα.

Πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Αναρτήθηκε από: ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ, στις , Σχόλια για το άρθρο

Σχόλιο

Προσθέστε το σχόλιό σας



Αρχείο