Ευρωπαϊκές αγωνίες

του Αλεξη Παπαχελα

Ο κίνδυνος διάλυσης της Ευρωζώνης δεν θα πρέπει πλέον να υποτιμάται. Το Βερολίνο και ένα ευρωπαϊκό κατεστημένο θεωρούν πως οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης οφείλουν να υιοθετήσουν το γερμανικό μοντέλο της σφιχτής δημοσιονομικής πολιτικής, προκειμένου η γηραιά ήπειρος να μπορέσει να είναι ανταγωνιστική διεθνώς. Αυτό δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Η Ευρώπη έχει συνηθίσει σε ένα άνετο κοινωνικό κράτος και έναν τρόπο ζωής που δεν αλλάζει εύκολα. Ο ρόλος των συνδικάτων, των μέσων ενημέρωσης και των διαφόρων λόμπυ καθιστά εξαιρετικά δύσκολη τη μετάβαση από το σημερινό μοντέλο σε ένα πιο «γερμανικό».

Οι αγορές πάλι αντιλαμβάνονται και την ανάγκη βίαιων αλλαγών στις ευρωπαϊκές κοινωνίες και οικονομίες και την αδυναμία τους να τις υλοποιήσουν ομαλά και έγκαιρα. Εχουμε, λοιπόν, από τη μια τη Γερμανία να πιέζει για να γίνουμε όλοι λίγο πιο... Γερμανοί και από την άλλη τις αγορές που στοιχηματίζουν ότι αυτό το πείραμα δεν βγαίνει πέρα.

Ηδη, πάντως, βλέπει κανείς πόσο άρρωστο είναι το κλίμα ανάμεσα στους Ευρωπαίους ηγέτες. Δεν είναι κάτι σύνηθες ούτε ο Γάλλος πρόεδρος να λοιδορεί ανοικτά τον Βρετανό πρωθυπουργό ούτε δύο ηγέτες (Μέρκελ, Σαρκοζί) να ειρωνεύονται τόσο σκληρά τον πρωθυπουργό μιας μεγάλης χώρας (Ιταλία) δημοσίως.

Η Ευρώπη βρίσκεται σε μεγάλη κρίση που δοκιμάζει τα όρια της κοινωνικής συνοχής, αλλά μπορεί να βάλει και ταφόπλακα στο εγχείρημα του ευρώ. Είναι εύκολο να δει κανείς την αναζωπύρωση του εθνικισμού και των αρνητικών στερεοτύπων μεταξύ μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών. Ολοι πλέον αντιλαμβάνονται, άλλωστε, την τεράστια δυσκολία που έχει η Ευρωπαϊκή Ενωση στην αντιμετώπιση κρίσεων και τη λήψη γρήγορων αποφάσεων. Από τη μια, έχουμε μια Γερμανία η οποία πάντοτε βιάζεται και προτιμά τις απλές λύσεις, όπως μας έδειξε παλαιότερα στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας ή την πρόωρη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Από την άλλη, έχουμε μια παραλυτική, υπερβολικά δημοκρατική διαδικασία λήψης αποφάσεων, όπου π.χ. η εσωτερική κρίση μιας οιασδήποτε χώρας-μέλους μπορεί αίφνης να μπλοκάρει πολύ σημαντικές αποφάσεις. Η Ευρώπη έχει αποδείξει ότι τελικώς ξεπερνάει τις κρίσεις της, έστω και με αργούς, βασανιστικούς ρυθμούς. Ας ελπίσουμε ότι η πάγια αυτή διαπίστωση θα επαληθευθεί εκ νέου. Και βεβαίως ας ελπίσουμε ότι αυτό δεν θα συμβεί αφήνοντας πίσω μιαν Ελλάδα με το ολοένα και πιο δημοφιλές σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες επιχείρημα, πως «η Ελλάδα δεν είναι πρόβλημα, γιατί δεν έχει λύση»...

Πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Αναρτήθηκε από: Αλέξης Παπαχελάς, στις , Σχόλια για το άρθρο

Σχόλιο

Προσθέστε το σχόλιό σας



Αρχείο